Śmierć Ziemi

W połowie czwartego tysiąclecia Ziemia dogasa. Niekontrolowana, lawinowo rozwijająca się technologia spowodowała nieodwracalną katastrofę ekologiczną. Oceany zniknęły, miasta obróciły się w pył, a ostatnie skupiska ludzkości starają się przetrwać na pustynniejącej planecie. Jednak koniec jednej ery nie oznacza końca absolutnego w cieniu wymierającej cywilizacji rodzi się nowa forma życia, obca, milcząca i niepokojąco doskonała. Ferromagnetale.

Śmierć Ziemi to jedno z najwybitniejszych dzieł w historii fantastyki naukowej, które można zakwalifikować do nurtu Dying Earth, o którym ostatnio wiele Wam wspominaliśmy i do którego zaliczyć można również Krainę Nocy Williama Hope Hodgsona czy Kroniki Zothique Clarka Ashtona Smitha. Wizjonerska opowieść J.-H. Rosnyego, współtwórcy europejskiego science fiction i autora słynnej Walki o ogień, została opublikowana po raz pierwszy w odcinkach w 1910 roku i do dziś zachwyca rozmachem wyobraźni, melancholijną atmosferą oraz przenikliwą refleksją nad losem człowieka wobec nieubłaganego biegu natury.

Nowy przekład Bartosza Ejzaka przywraca czytelnikom jedno z najważniejszych, a zarazem najmniej znanych arcydzieł fantastyki katastroficznej.