Gwiezdny pył we krwi

„Gwiazdy szepczą o śmierci, lecz Daphne i Beatriz dopiero zaczynają odkrywać prawdziwą moc, która płynie w ich żyłach.”
Władza potrafi uzależnić równie silnie jak narkotyk o ile nie bardziej.
Finał pierwszej części Sagi fantasy autorstwa Laury Sebastian zakończył się wyjątkowo dramatycznie i przyznam szczerze ,że miałam obawy związane z kontynuacją - okazało się, że zupełnie niepotrzebnie ponieważ Gaiezdny pył we krwi porwał mnie ze sobą w świat politycznych intryg , gdzie zaufanie jest walutą bardzo cenną lecz niestety stanowi towar deficytowy.
Głównym wątkiem wokół którego skupiają się wszystkie pozostałe wydarzenia jest śmierć  Sophronii - jednej z trzech sióstr. Beatriz i Daphne muszą skonfrontować się z własnym bólem i traumą pogłębioną dodatkowo pęknięciami jakie istnieją pomiędzy nimi dwiema.
Jakie decyzje podejmą księżniczki i jak potoczą się losy królestwa Vesterii?


Śmierć Sophronii nie jest jedynie osobistą tragedią — staje się iskrą zapalną dla wydarzeń, które mogą zachwiać fundamentami Vesterii. Autorka z niezwykłą precyzją pokazuje, jak żałoba splata się z polityką, a emocje zaczynają dyktować decyzje o ogromnym znaczeniu. Daphne i Beatriz, rozdarte między obowiązkiem a własnym sumieniem, muszą nauczyć się funkcjonować w świecie, w którym każde słowo może być bronią, a każdy sojusz — zdradą w przebraniu.
Laura Sebastian ponownie udowadnia, że jej największą siłą są bohaterki z krwi i kości. Księżniczki nie są nieomylnymi ikonami władzy — popełniają błędy, ulegają gniewowi, strachowi i pokusie dominacji. Władza w Gwiezdnym pyle we krwi nie jest nagrodą, lecz ciężarem, który stopniowo zatruwa relacje i zmusza do wyborów bez dobrych rozwiązań.
Narracja gęstnieje z każdą stroną, a sieć intryg politycznych sprawia, że czytelnik nieustannie balansuje na granicy zaufania — dokładnie tak, jak bohaterowie. To opowieść o siostrzanej więzi wystawionej na najcięższą próbę, o cenie zemsty i o tym, jak cienka jest granica między sprawiedliwością a okrucieństwem.
Gwiezdny pył we krwi to mroczna, emocjonalna i wciągająca kontynuacja, która nie tylko dorównuje pierwszemu tomowi, ale w wielu aspektach go przewyższa. Laura Sebastian prowadzi czytelnika ku finałowi z precyzją i odwagą, pozostawiając z pytaniem nie o to, kto przeżyje, lecz kim trzeba się stać, by przetrwać.