Dominium Solarne. Tom 1 (Kolory sztandarów, Schwytany w światła)

Słuchajcie, koniecznie przeczytajcie tę książkę, którą właśnie skończyłam! Mega cieszy mnie to, że mogę poznać tak wciągające historie, a tym bardziej w klimacie klasycznego science fiction. Dzisiejsza recenzja dotyczy książki pt. „Dominium Solarnym” Tomasza Kołodziejczaka od Fabryki Słów.
Wyobraźcie sobie mroczną, mięsistą space operę. Trafiamy na planetę Gladius, ludzką kolonię odciętą od dawnej Ziemi, gdzie życie to nieustanna, brutalna walka o przetrwanie. Ludzie zmagają się tam z przerażającymi najeźdźcami, zwanymi Kor gardami lub Nienazwanymi. Ludzkość wyraźnie przegrywa tę wojnę, a w tle pojawia się tytułowe Dominium Solarne to gigantyczny, galaktyczny moloch. Niby oferują ratunek, ale cena za ich pomoc to absolutne podporządkowanie. Autor genialnie pokazuje wojnę partyzancką i dylemat: czy cena za ocalenie nie jest czasami równie wysoka jak sama przegrana?
Największe wrażenie zrobił na mnie główny bohater, Daniel Bondaree. Daniel jest trantatorem w tym świecie oznacza to sędziego, śledczego i egzekutora prawa w jednej osobie. Dzięki technologicznym modyfikacjom jest niesamowicie skuteczny i budzi strach, ale pod tą twardą powłoką kryje się gość z własnymi demonami, który walczy o zachowanie resztek człowieczeństwa. Wokół niego poznacie mozaikę świetnych postaci od twardych dowódców jak pułkownik Robert Gralewski, po lokalnych bojowników rezystancji, czy czołowych urzędników Dominium. Nawet obcy nie są tylko „potworami do zastrzelenia”, ale mają swoją własną, unikalną logikę.
Wielki plus dla tej pozycji, ponieważ nie przytłoczyła mnie dużą ilością opisu. Mimo że to spore zamczysko (bo nowe wydanie łączy w sobie powieści „Kolory sztandarów” i „Schwytany w światła”), i o dziwo czyta się to błyskawicznie (ponad 700 stron), choć muszę być z jednym szczera miałam mały problem z zapamiętaniem nazw, osób, kto, kim itp. to spowodowało, że na początku musiałam naprawdę skupić się, ale w żadnym wypadku nie ujmuje to całości historii. Zawsze zastanawiało mnie, skąd autorzy czerpią pomysły na nazewnictwo postaci, miejsc i rzeczy.
Akcja i dynamiczne bitwy przeplatają się ze świetnymi dialogami i politycznymi intrygami. Ogólnie cały ten świat, kosmos i życie w nim to według mnie odlot. Chylę czoła dla autora, ponieważ stworzenie nowej rzeczywistość to dla mnie wielki talent. Do tego Fabryka Słów dorzuciła klimatyczne ilustracje Dominika Brońka, które super podkręcają atmosferę. To autentycznie brutalna historia o wolności, honorze i oporze w obliczu zagłady. Oczami wyobraźni widzę ekranizację tej książki, w tym stylizację bohaterów, cały wykreowany świat oraz efekty technologii broni, te „piu, piu, piu” (dźwięki strzelania :p) i tym podobne. Klimat książki (według mnie) przypomina takie tytuły jak „Diuna”, „Sędzia Dredd” czy „Żołnierze kosmosu”, ale to tylko moje zdanie. Z całego serca polecam i mam ogromną nadzieję, że wsiąkniecie w nią tak jak ja!