Córka Świętej. W cieniu przeszłości

W mieście, które świętuje egzekucje, litość jest najrzadszym towarem.

Poppy Beaumont marzy o jednym: uzbierać dość monet, żeby zniknąć z Domu Uciech i nigdy więcej nie oglądać Varis. Dziewczyna kuleje, leczy ziołami, wypędza pająki, zamiast je zabijać – i odwraca wzrok, kiedy strażnicy prowadzą kolejną bestię na stos.

Bo w Zjednoczonej Raice bestie to potwory. Mają ludzkie twarze i ludzkie głosy, a i tak płoną ku uciesze gawiedzi. Po jednej stronie muru najeżonego tłuczonym szkłem żyją ludzie. Po drugiej – oni. Ci, których należy nienawidzić.

Poppy nienawidzi ich tak, jak każe miasto.

Do dnia, w którym dowiaduje się, że nosi dziecko bestii.

Teraz musi ukrywać nie tylko siebie. Na jej drodze staje Bleu LeClair – złodziej, kłamca i ktoś, komu nie wolno ufać – a Poppy zaczyna rozumieć, że najgroźniejszy nie jest potwór za murem, tylko człowiek u władzy, który po cichu obmyśla, jak wytępić bestie co do jednej.

A z piekła, do którego właśnie wchodzi Poppy, nie ma ucieczki.