Cnoty kardynalne. Cztery klucze do dobra

Według starożytnych Greków cnota wyraża duchowe piękno człowieka: kalokagathia (piękny i dobry). Na gruncie chrześcijańskim św. Tomasz z Akwinu oparł naukę o cnocie na jedności duszy i ciała człowieka: różne są bowiem cnoty, ale jeden człowiek cnotliwy. Można je więc nazwać stałą zdolnością woli ludzkiej do spełniania aktów moralnie dobrych. Za fundamentalne uznaje on cztery cnoty kardynalne. Praktykowanie ich jest procesem stopniowym, który wymaga samopoznania, dyscypliny i otwartości na duchowy rozwój. Powinno się zatem poddawać refleksji swoje decyzje i postawy oraz stale poszukiwać możliwości korzystania z roztropności, sprawiedliwości, męstwa i umiarkowania. Temu właśnie może służyć niniejsza książka: nie tylko lepszemu poznaniu, ale i pełniejszemu wcielaniu w życie cnót poprzez czyny, których celem jest zbliżanie się do ostatecznego, najwyższego Dobra.