Biały łabędź. Opowieści z Kresów

Po przeczytaniu „Białego łabędzia” miałam wrażenie, jakbym na kilka godzin przeniosła się do zupełnie innej epoki. Jakbym uczestniczyła w całej tej akcji, ale bohaterowie mnie nie widzą, lecz gram swoją rolę. Nie chce być banalna w tym, co napisze, ale przed wami jedna z tych historii, w których od pierwszych stron można poczuć atmosferę dawnych czasów, wejść między bohaterów i z zainteresowaniem śledzić ich losy. Pewnie niejedną już książkę przeczytaliście w podobnym klimacie. Autorka zabiera nas do Warszawy początku XIX wieku. Poznajemy tam siostry Przeździeckie, Agnieszkę i Gabrielę, które przyjeżdżają do stolicy na karnawał. Przed nimi otwiera się świat pełen bali, spotkań towarzyskich i nowych możliwości. Szybko jednak okazuje się, że nie będzie to jedynie spokojna opowieść o życiu młodych panien. W ich codzienność wkraczają uczucia, rodzinne tajemnice i wydarzenia, które potrafią całkowicie odmienić przyszłość. Fiu fiu, już oczami wyobraźni widzę, jak większość z was zanurza się w fotelu, otulona kocem, z kubkiem ciepłego napoju. Mała prywata! Mam nadzieje że powstanie audiobook. Chciałabym poznać tę historię w inny sposób. (mam nadzieje, że lektorka będzie dobrana idealnie do tej historii) <3
Muszę przyznać, że było kilka sytuacji, które naprawdę trafiły w moje gusta, ale jedna z nich zaciekawiła mnie tak mocniej, szczególniej mam na myśli historię Agnieszki. Na jej drodze pojawia się major Jan Wyrębski, żołnierz wojsk napoleońskich. Równocześnie wraca Tomasz Wójcik (mam takie samo nazwisko, więc kibicowanie jemu jest dla mnie uzasadnione), osoba związana z jej przeszłością i dawnymi wspomnieniami. Kolejnym mocnym atutem tej historii okazał się wątek tajemniczej mapy prowadzącej do zaginionego skarbu. To właśnie on sprawił, że obok romantycznych wydarzeń pojawiła się również przygoda i zagadka do rozwiązania. Kolejne odkrycia, sekrety ukrywane przez lata i tropy prowadzące doprawdy sprawiają, że trudno przewidzieć, dokąd zaprowadzi bohaterów cała historia.
Podczas czytania często zastanawiałam się, jak sama poradziłabym sobie w sytuacjach, przed którymi stawali bohaterowie. Wybór między uczuciem a rozsądkiem, rodzinne zobowiązania, oczekiwania innych ludzi czy sekrety wychodzące na światło dzienne to tematy, które mimo historycznego tła pozostają bardzo uniwersalne. Takie sytuacje według mnie bardziej zbliżają nas do bohaterów. Z jednymi bardziej możemy się utożsamiać, ale w innych widzimy wspólne podejście do sprawy. Po zamknięciu książki zostało ze mną poczucie, że była to podróż do świata, w którym miłość, honor, marzenia i rodzinne tajemnice mają ogromną siłę. „Biały łabędź” to początek serii „Opowieści z Kresów”, a ja po tej lekturze nie będzie dla mnie zaskoczeniem, że czytelnicy będą chcieli poznać, poznać dalsze losy bohaterów. Ta historia potrafi wciągnąć, zaciekawić i sprawić, że przez długi czas wraca się do niej myślami. Podsumując chce więcej, a was zachęcam do poznania tej historii.